Przejdź do treści
Португалия

Madera w 3 dni samochodem: klasyczna trasa po wyspie wiecznej wiosny

W skrócie: idealna 3-dniowa trasa po Maderze wynajętym samochodem — około 260 km, trzy zupełnie różne krajobrazy (klify i plantacje bananów, szczyty ponad chmurami, „księżycowy” wschodni cypr), gotowy plan na każdy dzień z kilometrażem, czasem jazdy i najlepszymi godzinami odwiedzenia każdego punktu.

Madera to wyspa jakby zaprojektowana do podróżowania samochodem. Jest kompaktowa (zaledwie 57 km z zachodu na wschód), ale niewiarygodnie gęsta od wrażeń: w pół godziny jazdy wspinacie się z poziomu oceanu na 1800 metrów, zamieniacie palmy na las paprociowy, a mgłę — na oślepiające słońce. Transport publiczny istnieje, ale jest przywiązany do Funchal i głównych miast: do punktów widokowych, tuneli starych dróg i najlepszych miejsc na wschód słońca autobus po prostu nie dowiezie. Dlatego klasyczny sposób na zobaczenie wyspy to wynająć samochód i zaplanować trasę po okręgu.

Poniżej sprawdzona trzydniowa trasa dla tych, którzy są na Maderze po raz pierwszy. Łączy „wizytówki” wyspy: szklany punkt widokowy Cabo Girão, szczyt Pico do Arieiro, domeczki Santany i dziki cypr São Lourenço — a przy tym nie zamienia urlopu w rajd: każdego dnia jest czas na kawę, ocean i niespieszny spacer lewadą.

W skrócie o trasie

Czas trwania3 dni, 3 noce
Kilometraż~250–270 km łącznie
Godziny za kierownicą6,5–7 godzin w trakcie całej podróży (1,5–3 godziny dziennie)
StartFunchal (lotnisko FNC lub centrum)
Metalotnisko Funchal (FNC), zwrot auta przed wylotem
Noclegiwszystkie trzy — Funchal (opcja: ostatnia noc w Santa Cruz przy lotnisku)
Najwyższy punktPico do Arieiro, 1818 m — asfalt aż do samego punktu widokowego
Przewyższenie0 → 1818 m w ~30 km podjazdu z Funchal
Nawierzchniaasfalt na całej trasie: ekspresowe Via Rápida w tunelach + stare górskie drogi ER
Zalecana klasa autakompakt lub klasa średnia, silnik od 1.2 turbo / 1.6 — zapas mocy na podjazdach
Sezoncały rok; optymalnie kwiecień–czerwiec i wrzesień–październik
Punkty płatnelewady PR — 3 € od osoby (online przez SIMplifica) · parkingi w Funchal i Câmara de Lobos 1–2 €/godz.
Za darmoCabo Girão Skywalk, wszystkie punkty widokowe miradouro, wodospad Anjos, cypr São Lourenço, domeczki Santany z zewnątrz
Odcinki pieszelewada Balcões PR11 — 1–1,5 godz. · cypr São Lourenço PR8 — od 40 min do 3 godz.
Paliwotankować w Funchal i miastach wybrzeża: w górach nie ma stacji benzynowych
Dla kogo niewyraźny lęk wysokości (punkty widokowe nad przepaściami); przy chorobie lokomocyjnej stare serpentyny zastępują tunele

Co trzeba wiedzieć przed startem

Jaki samochód wynająć. Na tę trasę wystarczy kompakt, ale jest niuans: Madera to wyspa górska i podjazdy są miejscami bardzo strome. Jeśli jedziecie we dwoje z bagażem podręcznym — sprawdzi się nawet mały miejski samochód. Jeśli ekipa liczy 3–4 osoby z bagażem — bierzcie silnik od 1.2 z turbodoładowaniem lub 1.6 wolnossący: na serpentynie z pełnym obciążeniem słaby silnik będzie „umierać”. Skrzynia — według przyzwyczajeń, ale automat bardzo ułatwia życie na podjazdach ze światłami.

Drogi. Główne kierunki łączą szybkie trasy ekspresowe (Via Rápida) z dziesiątkami tuneli — nimi z Funchal na przeciwny koniec wyspy dojeżdża się w mniej niż godzinę. Równolegle biegną stare drogi (ER101 i regionalne) — wąskie, kręte, ale to właśnie one są główną atrakcją. Strategia trasy: przejazdy „po sprawie” — przez tunele, odcinki widokowe — starymi drogami.

Opłaty i mandaty. Płatnych dróg na Maderze nie ma. Mandaty za przekroczenie prędkości są realne: kamery stoją także w tunelach. Limit w terenie zabudowanym — 50 km/h, na ekspresowej VR1 — 80–100 km/h zależnie od odcinka, w tunelach najczęściej 80. Kierujcie się znakami.

Pogoda i mikroklimat. Na wyspie działa zasada: jeśli w Funchal pada — jedźcie na północ lub w góry, tam może być słońce, i odwrotnie. Przed wyjazdem na szczyty sprawdzajcie kamery internetowe (są na stronach turismodamadeira i windmadeira) — to oszczędza godzinę podjazdu „w mleko”.

Ile zakładać na dzień. W tej trasie — 60–100 km dziennie, 1,5–3 godziny czystej jazdy i 4–6 przystanków. Tempo komfortowe, z zapasem na „zatrzymaj się, tu jest pięknie” — a takich miejsc będzie wiele.

Dzień 1. Południowy zachód: klify, banany i rybacka wioska Winstona Churchilla

Bilans dnia: ~90 km · 2 godziny jazdy · 6 przystanków

Odcinki dnia:

№OdcinekKmCzasCharakter
1Funchal → Cabo Girão1320 minekspresowa VR1 w tunelach
2Cabo Girão → Câmara de Lobos715 minzjazd serpentyną do portu
3Câmara de Lobos → Ribeira Brava1015 minVR1
4Ribeira Brava → Encumeada → Ribeira Brava2445 minpodjazd na przełęcz i powrót tą samą drogą
5Ribeira Brava → Ponta do Sol812 minVR1 wzdłuż wybrzeża
6Ponta do Sol → wodospad Anjos48 minstara nadmorska ER101, wąska
7Anjos → Funchal2730 minVR1 w tunelach

Plan godzinowy:

GodzinaPunktCo robimy
9:00FunchalWyjazd na zachód VR1
9:20–10:10Cabo GirãoSkywalk nad 580-metrowym klifem
10:25–11:50Câmara de LobosPort, poncha, punkt widokowy Churchilla
12:05–12:35Ribeira BravaTarg, mini-banany w drogę
12:50–13:35EncumeadaPodjazd na przełęcz, panorama, powrót do Ribeira Brava
13:50–15:15Ponta do SolObiad nad oceanem w najbardziej słonecznym miejscu wyspy
15:25–16:15Wodospad AnjosStara ER101, „przejazd przez wodospad”
17:00FunchalPowrót, kolacja w starym mieście

9:00 — Start z Funchal

Wyjazd ze stolicy na zachód trasą ekspresową VR1. Jeśli wylatujecie nie w dzień przylotu i nie widzieliście jeszcze Funchal — logiczne jest poświęcić mu wieczór dzień wcześniej: targ Lavradores, kolejka linowa do Monte, stare miasto z malowanymi drzwiami na ulicy Santa Maria. W ramach naszej trasy stolica to baza noclegowa.

9:40 — Cabo Girão: punkt widokowy nad 580-metrowym klifem

Pierwszy punkt dnia — jeden z najwyższych klifów morskich Europy. Na krawędzi urządzono punkt widokowy Skywalk z przezroczystą szklaną podłogą: pod nogami — prawie 600 metrów powietrza i maleńkie tarasy z warzywami u podnóża. Rano jest tu mniej ludzi i miękkie światło do zdjęć.

  • Czas na punkcie: 30–40 minut
  • Koszt: wstęp wolny, parking bezpłatny (na górze, 3 minuty pieszo)
  • Wskazówka: jeśli boicie się wysokości — nie patrzcie w dół od razu, podejdźcie do krawędzi „etapami”. Szyby się rysują, ale przezroczystość i tak robi wrażenie.

10:30 — Câmara de Lobos: port, poncha i Churchill

Zjazd do wybrzeża, do rybackiej wioski, którą w 1950 roku malował na sztaludze Winston Churchill — na jego cześć nazwano tu punkt widokowy. Câmara de Lobos to kolorowe łodzie, połów czarnej ryby-szabli (espady) i najlepsza na wyspie koncentracja barów z ponchą — firmowym napojem Madery z aguardente (destylatu z trzciny cukrowej), miodu i cytryny.

  • Czas na punkcie: 1–1,5 godziny z kawą lub obiadem
  • Gdzie zaparkować: płatny parking przy porcie, ~1 €/godz.
  • Nie przegapcie: promenady i punktu widokowego Miradouro Winston Churchill — widok na port z góry, klasyczne ujęcie.

12:30 — Ribeira Brava i dolina bananów

Jedziemy dalej na zachód. Ribeira Brava („dzika rzeka”) to urocze miasteczko z plażą z czarnego żwiru i jednym z najstarszych kościołów wyspy (XV wiek). Dobre miejsce na krótki postój na kawę przed podjazdem w góry.

A banany zaczną się chwilę później. Tarasy plantacji bananowych schodzą do oceanu wzdłuż całego południowego wybrzeża. Najgęstszy i najbardziej malowniczy odcinek — stara droga ER101 między Ponta do Sol a Madalena do Mar, którą pojedziecie do wodospadu Anjos. Madera słynie z mini-bananów: małych, słodkich, z kwaskowatą nutą. Kupić je można w przydrożnych straganach i supermarketach po drodze albo na targu Lavradores w Funchal.

12:50 — Encumeada i Ponta do Sol

Z Ribeira Brava droga ER228 stromo wspina się w górę na przełęcz Encumeada (1007 m) — z punktu widokowego na szczycie roztacza się najlepsza panorama dnia: „serce” wyspy, doliny i zęby centralnego masywu. Ważny niuans: stąd nie ma przejazdu na wskroś do Ponta do Sol — droga za przełęczą schodzi na północne wybrzeże, do São Vicente. Dlatego oglądamy panoramę i zjeżdżamy tą samą drogą z powrotem do Ribeira Brava (podjazd-zjazd to 24 km i około 45 minut za kierownicą, ale warto), a dalej jedziemy wybrzeżem do Ponta do Sol — uznawanej za najbardziej słoneczne miejsce wyspy. Niewielka nabrzeżna promenada, palmy, kawiarnie nad wodą — dobre miejsce na obiad z widokiem na ocean.

15:30 — Wodospad Anjos (Cascata dos Anjos)

Od Ponta do Sol jedziemy jeszcze parę kilometrów na zachód — nie przez tunel, lecz starą drogą ER101 — i to będzie najbardziej klimatyczny odcinek dnia. Wprost na drogę, a niegdyś i przez nią, spada wodospad Anjos: samochody dosłownie przejeżdżają przez wodną mgłę. Zatrzymajcie się na zatoczce przy poboczu: kadr „wodospad + droga + ocean” to jeden z najbardziej wiralowych z Madery.

  • Ważne: odcinek starej drogi bywa zamykany po ulewach z powodu osuwisk — sprawdzajcie na miejscu; alternatywa zawsze prowadzi przez tunel.

17:00 — Powrót do Funchal

Pod wieczór — z powrotem do stolicy. Rekomendacja na kolację: stare miasto (Zona Velha), ulica Santa Maria i okoliczne zaułki — dziesiątki tawern z espadą z grilla, tuńczykiem ze smażoną kukurydzą (milho frito) i maderą w kieliszkach.

Dzień 2. Góry i północny wschód: wschód słońca ponad chmurami, domeczki Santany i las wawrzynowy

Bilans dnia: ~100 km · 2,5–3 godziny jazdy · 6 przystanków

Odcinki dnia:

№OdcinekKmCzasCharakterOtwórz
1Funchal → Pico do Arieiro2035 minstromy górski podjazd do 1818 m→
2Arieiro → Ribeiro Frio1015 minzjazd przez las świerkowy→
3Ribeiro Frio → Santana1525 mingórska serpentyna→
4Santana → Faial915 minzjazd do północnego brzegu→
5Faial → Porto da Cruz → Machico1930 mindroga nadmorska→
6Machico → Caniço → Funchal2835 minVR1 w tunelach→

Plan godzinowy:

GodzinaPunktCo robimy
6:15*FunchalWyjazd (50 min przed wschodem słońca)
6:35–7:45Pico do ArieiroWschód słońca nad morzem chmur
8:30–10:00Ribeiro FrioLewada PR11 do punktu widokowego Balcões
10:45–11:30SantanaDomeczki-trójkąty
11:45–13:15Santana lub FaialObiad: espetada na wawrzynowym rożnie
13:30–14:30FaialWidok na Orlą Skałę, plaża
15:00–16:00Porto da CruzFabryka rumu z 1927 roku
16:15–17:15MachicoPromenada, piaszczysta plaża
18:00–18:45Caniço / GarajauPomnik Chrystusa, zachód słońca nad południowym brzegiem
19:15FunchalPowrót

* Godziny podane dla czerwca. Wschód słońca na Maderze przypada od ~7:05 latem do ~8:15 w połowie października, dlatego sprawdźcie go na swoją datę i przesuńcie cały plan dnia o tę samą różnicę.

Wschód słońca — Pico do Arieiro: witamy słońce na 1818 metrach

Najwcześniejszy i najbardziej imponujący poranek podróży. Pico do Arieiro — trzeci szczyt wyspy, na który prowadzi asfaltowa droga aż do samego punktu widokowego. Sztuczka: przez inwersję temperatury chmury często „wiszą” poniżej szczytu i stoicie nad białym morzem chmur, z którego wyłaniają się zęby gór.

  • Wyjazd z Funchal: 50 minut przed wschodem słońca (podjazd ~35 minut plus czas na znalezienie miejsca na parkingu). Latem to około 6:15, jesienią około 7:20.
  • Odzież: na górze jest o 10–15°C zimniej niż nad oceanem, do tego wiatr. Kurtka obowiązkowa nawet latem
  • Parking: bezpłatny przy samym punkcie widokowym

8:30 — Lewada dos Balcões (PR11, Vereda dos Balcões)

Zjeżdżamy nieco niżej, do osady Ribeiro Frio — stąd startuje najbardziej dostępna i najbardziej wdzięczna lewada wyspy. Lewady to unikalny system kanałów nawadniających Madery o łącznej długości ponad 2000 km, wzdłuż których wytyczono szlaki piesze; wiele z nich biegnie przez reliktowy las wawrzynowy Laurissilva — obiekt Światowego Dziedzictwa UNESCO. Trasa do punktu widokowego Balcões zajmuje 30–40 minut w jedną stronę równą ścieżką przez las paprociowy — finałem będzie balkon nad zieloną doliną i zębami centralnego masywu.

  • Trudność: łatwa, dla wszystkich, w tym dla dzieci
  • Czas: 1–1,5 godziny w obie strony ze zdjęciami

11:00 — Santana: słynne domeczki-trójkąty

Jedziemy na północny wschód do miasteczka Santana — jego wizytówką są tradycyjne domeczki palheiros: trójkątne, ze słomianymi dachami sięgającymi ziemi i jaskrawo malowanymi fasadami. Niegdyś mieszkali w nich farmerzy, dziś kilka domów zachowano jako muzeum i kompleks turystyczny. To miejsce „na fotografię” — długo się tu nie zatrzymujecie, ale przegapić go nie wolno: to właśnie te domeczki są na wszystkich pocztówkach z Madery.

12:30 — Obiad w Santanie lub Faial

W Santanie jest kilka przyzwoitych restauracji z domową kuchnią: spróbujcie espetady — szaszłyka z wołowiny na wawrzynowym rożnie, podawanego wiszącego na stojaku. Alternatywa — przejechać 10 minut do Faial i zjeść obiad nad oceanem.

14:00 — Faial i punkt widokowy Guindaste

Faial — zielona wioska u podnóża skał. Są tu dwa powody, by się zatrzymać: punkt widokowy z widokiem na „Orlą Skałę” (Penha d’Águia) — 590-metrowy klif wrzynający się w ocean, oraz niewielka żwirowa plaża z basenem, jeśli pogoda wzywa do kąpieli.

15:30 — Porto da Cruz i Machico

Zjeżdżamy do południowo-wschodniego wybrzeża. Porto da Cruz — cichy port w cieniu tej samej Orlej Skały, z fabryką rumu Engenhos do Norte (działa od 1927 roku, wiosną — maszyny parowe i świeży sok z trzciny cukrowej). Dalej, 15 minut — Machico, drugie miasto wyspy i miejsce, gdzie w 1419 roku wylądowali odkrywcy Madery. Jest tu dobra promenada i rzadka na wyspie piaszczysta plaża (piasek przywożony, z Maroka).

17:30 — Powrót do Funchal przez Caniço

Droga powrotna — 40 minut trasą ekspresową. Jeśli zostały siły, zróbcie objazd 5 minut od trasy: Caniço i jego punkt widokowy nad skalistym południowym brzegiem, a obok — wioska Garajau z ogromnym pomnikiem Chrystusa (mini-wersja tej z Rio de Janeiro) i jednym z najlepszych zachodów słońca na południu.

Dzień 3. Wschód: „księżycowy” cypr São Lourenço i pożegnanie z wyspą

Bilans dnia: ~60 km · 1–1,5 godziny jazdy · 3–4 przystanki

Dzień wygodnie połączyć z wylotem: wszystkie punkty znajdują się blisko lotniska Funchal (ono samo — lotnisko Cristiano Ronaldo), dlatego trasę budujemy „na wschód na cypr → z powrotem do terminala”.

Odcinki dnia:

№OdcinekKmCzasCharakterOtwórz
1Funchal → Ponta de São Lourenço3040 minVR1, potem górska droga na cypr→
2Trek PR8 po cyprze—40 min – 3 godz.pieszo, 3 km w jedną stronę grzbietem—
3São Lourenço → Santa Cruz2230 minz powrotem VR1→
4Santa Cruz → lotnisko FNC47 minmiejska→

Plan godzinowy:

GodzinaPunktCo robimy
8:30FunchalWyjazd na wschód
9:15–12:30Ponta de São LourençoTrek PR8 po „księżycowym” grzbiecie
13:00–14:30Santa CruzObiad na promenadzie, samoloty nad oceanem
15:00Lotnisko FNCTankowanie 2 km od terminala, zwrot auta

9:00 — Ponta de São Lourenço: kraniec ziemi

Najbardziej wysunięty na wschód punkt Madery i pełny kontrast z zieloną wyspą: nie ma tu drzew — tylko ockra, bazalt i szmaragdowa woda. Cypr São Lourenço to rezerwat przyrody, po którym wytyczono szlak trekkingowy PR8: 3 km w jedną stronę grzbietem z widokami na obie strony oceanu. Pełny szlak zajmie 2,5–3 godziny, ale nawet pierwsze 40 minut do punktów widokowych daje „ten sam” widok.

  • Ważne: na cyprze prawie zawsze wieje i nie ma cienia — kurtka przeciwwiatrowa, krem z filtrem i woda są obowiązkowe
  • Parking: bezpłatny przy początku szlaku, latem lepiej przed 10:00

13:00 — Machico lub Santa Cruz: finałowy obiad

Wracając na lotnisko, wpadnijcie do Santa Cruz — sympatycznego nadmorskiego miasteczka 5 minut od terminala. Restauracje na promenadzie, widok na startujące samoloty (pas lotniska stoi na palach nad oceanem — samo w sobie widowisko), spokojny finał podróży.

15:00 — Lotnisko: zwrot auta

Tankowanie (stacja benzynowa 2 km od terminala), zwrot samochodu — i wylot. Zarezerwujcie na zwrot 30–40 minut: w szczycie sezonu przy stanowiskach wypożyczalni bywają kolejki.

Czego spróbować na trasie: przystanki gastronomiczne

Madera to wyspa, gdzie jedzenie samo w sobie jest atrakcją, a nasza trasa mija główne „smaczne” punkty.

  • Espada (czarna ryba-szabla). Głębinowa ryba o delikatnym białym mięsie, główne rybne danie wyspy. Nie mylić z miecznikiem: po portugalsku to espadarte. Klasyczne podanie — z bananem i marakują. Najlepiej próbować w Câmara de Lobos (dzień 1), gdzie wyładowuje się ją prosto na promenadę.
  • Espetada na wawrzynowym rożnie. Wołowina w dużych kawałkach, nabita na gałązkę wawrzynu szlachetnego — firmowe danie górskich okolic. Szukajcie w Santanie (dzień 2): mięso podaje się wiszące na metalowym stojaku prosto do stolika.
  • Bolo do caco. Mały placek na słodkich ziemniakach, podsmażany z czosnkowym masłem — podawany do stolika zamiast chleba wszędzie. Niebezpiecznie smaczny.
  • Poncha. Oficjalny napój wyspy: aguardente z trzciny, miód i sok z cytryny lub marakui. Mocniejsza, niż się wydaje. Kierowcy — wersja bezalkoholowa lub degustacja wieczorem po zaparkowaniu.
  • Madera. Wino wzmacniane, które „gotowano” w ładowniach statków już w XVI wieku. Wytrawny Sercial — na aperitif, słodki Malvasia — do deseru. W Funchal — sala degustacyjna zabytkowego domu Blandy’s, a piwnice Henriques & Henriques znajdują się w Câmara de Lobos, dokładnie na trasie dnia 1.
  • Mini-banany i marakuja. Miejscowe banany są drobne, słodkie, z kwaskowatą nutą — nie mylić z importowanymi. Plantacje widać wzdłuż całej starej drogi ER101 pierwszego dnia, a kupić banany najprościej na targu Lavradores w Funchal lub w dowolnym supermarkecie wyspy.

Co zabrać ze sobą w drogę

Trasa każdego dnia przecina kilka stref klimatycznych, dlatego pakujemy się „na plażę i w góry” jednocześnie:

  • Warstwy odzieży: koszulka + polar + kurtka przeciwwiatrowa. Na wybrzeżu może być +25 °C, a godzinę później na Arieiro — +8 °C z wiatrem.
  • Buty trekkingowe z antypoślizgową podeszwą — na lewadę Balcões i cypr São Lourenço (ścieżki kamieniste, po deszczu ślisko).
  • Krem przeciwsłoneczny SPF50 — słońce na wysokości jest agresywne nawet w pochmury.
  • Woda i przekąski do auta — na górskich odcinkach kawiarnie zdarzają się rzadko.
  • Drobna gotówka — na parkingi i farmerskie stragany (karty przyjmują prawie wszędzie, ale nie na targach).
  • Powerbank — kamery pogodowe, nawigacja i zdjęcia szybko rozładowują baterię.

Praktyka: wynajem, budżet, wydatki

Wskazówki dotyczące wynajmu:

CoRekomendacja
Klasakompakt lub średnia (Golf, Megane): zapas mocy ważniejszy od oszczędności
Silnikod 1.2 turbo lub 1.6 wolnossący, jeśli jedziecie w 3–4 osoby z bagażem
Skrzyniaautomat wygodniejszy na światłach na stromym podjeździe; manualna tańsza
Prześwitstandardowy wystarczy, crossover niepotrzebny — asfalt na całej trasie
Ubezpieczeniepełne bez udziału własnego: parkingi wąskie, zarysowania to częsta historia (+8–15 €/doba)
Depozyt100–300 € z pełnym ubezpieczeniem; bez niego blokują 1200–1500 € na karcie kredytowej
Gdzie braćlotnisko FNC z podstawieniem do terminala: trasa zaczyna się i kończy tam

Budżet podróży (transport i punkty), orientacyjnie:

PozycjaKwota
Wynajem kompaktu, 3 dni75–105 € poza sezonem · 135–180 € latem
Paliwo, ~18–20 l (benzyna 95)30–40 €
Lewady PR, 2 osoby × 2 trasy12 €
Parkingi za całą podróż~10 €
Razem~130–240 €

Płatnych dróg na wyspie nie ma. Cabo Girão, wszystkie punkty widokowe, wodospad Anjos i cypr São Lourenço są bezpłatne. Wstęp na lewady opłaca się online przez platformę SIMplifica (od 2025 roku — 3 € od nierezydenta za trasę).

Wskazówki dotyczące jazdy po Maderze

  1. Nie bójcie się tuneli — jest ich ponad sto, są świetnie oświetlone. Ale w środku — kamery kontroli prędkości.
  2. Stare drogi = ustąp miejsce. Na wąskich odcinkach obowiązuje zasada: ustępuje ten, komu łatwiej odjechać. Autobusy i miejscowi znają każdy centymetr — nie rywalizujcie z nimi.
  3. Parkowanie na pochyłości: ręczny + bieg (na automacie — P i klocek pod koło, jeśli spadek poważny). Miejscowi tak właśnie robią.
  4. Tankujcie w miastach. W górach nie ma stacji, a spalanie na podjazdach wyraźnie rośnie.
  5. Kamery internetowe przed wyjazdem w góry. Jeśli na Pico do Arieiro „mleko” — przebudujcie dzień: jedźcie na zachód, a szczyt przenieście na inny poranek. Pogoda na Maderze zmienia się co parę godzin.
  6. Nawigacja: Google Maps działa świetnie, ale czas przejazdu po górskich drogach śmiało mnożcie przez 1,5.

Kiedy jechać i gdzie mieszkać

Sezon. Madera to wyspa wiecznej wiosny: +17…+20 °C zimą, +24…+27 °C latem.

SezonCo tu jest
Kwiecień–czerwiecoptimum: kwitnienie, po którym wyspę nazywają „pływającym ogrodem”, +20…+24 °C, na szczytach częściej bezchmurnie
Lipiec–sierpieńnajcieplejsze morze, ale kolejki pod Cabo Girão i na parkingu São Lourenço; na wschód słońca wyjeżdżać wcześniej
Wrzesień–październikdrugie optimum: ocean najcieplejszy, turystów wyraźnie mniej
Listopad–marzec+17…+20 °C, deszcze częściej na północy, ale południe i szczyty ratują prawie zawsze; minimalne ceny wynajmu auta

Baza. Na trzydniową trasę optymalnie mieszkać w Funchal przez wszystkie trzy noce: każdy dzień zaczyna się i kończy w promieniu godziny od stolicy, wieczorem — restauracje i promenada, nie trzeba się przeprowadzać z walizkami. Jeśli chcecie urozmaicenia — trzecią noc można spędzić w Machico lub Santa Cruz obok lotniska.

Częste pytania o trasę po Maderze

Czy 3 dni wystarczą na Maderę?
Na „klasykę” — tak: zobaczycie obie strony wyspy, góry, lewady i główne punkty widokowe. Ale zachód (Porto Moniz z lawowymi basenami, las Fanal, wodospad Véu da Noiva) w tę trasę się nie mieści — potrzebuje dodatkowych 1–2 dni.

Czy potrzebne jest międzynarodowe prawo jazdy?
Dla obywateli z nowoczesnym krajowym prawem jazdy z alfabetem łacińskim — nie, wystarczy krajowy dokument. Portugalia uznaje konwencję wiedeńską.

Czy prowadzenie na Maderze jest straszne?
Nie, jeśli macie podstawowe doświadczenie w jazdzie po górach. Trasy ekspresowe — na poziomie europejskim, stare drogi wymagają uwagi, ale ruch na nich jest niewielki. Najważniejsze — nie spieszyć się i korzystać z zatoczek do przepuszczania nadjeżdżających.

Czy można przejechać trasę bez wynajmu auta?
Częściowo: do Santany i Câmara de Lobos kursują autobusy, na Arieiro jeżdżą wycieczki. Ale wodospad Anjos, Encumeada, wschód słońca na szczycie i elastyczność czasowa — tylko samochodem.

Co robić, jeśli przez trzy dni pada deszcz?
To się nie zdarza: na Maderze jednocześnie działa 5–6 stref pogodowych. Zasada prosta — patrzcie na kamery internetowe i jedźcie tam, gdzie jest słońce. Najczęściej jest ono na południu i na szczytach.

Trasa została opracowana dla podróżnych, którzy wynajmują samochód na cały pobyt. Zarezerwować auto z podstawieniem na lotnisko Funchal i pełnym ubezpieczeniem można na

Oceń artykuł

Brak ocen — oceń jako pierwszy

Udostępnij